'Je moet één ding kiezen.' (Neeeee!)

Je bent iemand die heel veel dingen leuk vindt. Je gaat van de hak op de tak. Je hebt meerdere talenten. Je verveelt je snel. Je bent bezig met verschillende projecten. 

"Ja, maar zo werkt dat niet als ondernemer. Je moet één ding kiezen."

%$*$%_^^& @$%_@$(

Als je bent als ik, haalt die opmerking het bloed onder je nagels vandaan.

Opvallend is dat deze uitspraak gedaan wordt door mensen die het heerlijk vinden om expert te zijn op één gebied.

Tja.

Ik WIL niet maar één ding doen. Ik hou van de afwisseling. Ik organiseer festivals, maar ook workshops, coworkmiddagen, groepsprogramma's, 1-op-1 trajecten, webinars, ik zet communities op. I LOVE it.

Maar wat als je er zélf last van hebt? Dat je niet weet hoe je jezelf moet noemen? Er is namelijk geen functietitel voor wat jij doet. Hoe leg je anderen dan uit wat je doet? Hoe weten ze wanneer ze bij jou moeten zijn? En je vindt nu zoveel leuk, waar begin je? 

Belangrijk om te weten: niet alles hoeft nu, meteen, direct en zeker niet tegelijkertijd. Je kan projecten ook áchter elkaar doen.

Dat was voor mij een openbaring toen ik het boek Refuse to choose las van Barbara Sher, jaren geleden. Kies voor nu waar je nu zin in hebt. Waar nu de meeste energie op zit. Begin daar eerst maar eens mee. Breng het op gang. De rest komt later. 

Veel van mijn klanten hebben moeite met keuzes maken. Maar het mooie is: als je nu een keuze maakt, is dat niet voor altijd. Je kan op elk moment weer van koers wijzigen. Je zit nergens aan vast. (Wel belangrijk: als je dit te vaak doet, dan volgt niemand je meer. Dat gaat ten koste van je reputatie. Hanteer hiervoor: eerst een nachtje slapen.)

Vaste functietitels werken niet voor jou, dus laat ze los. Verzin lekker je eigen ding. Zo noem ik mezelf Miss Cut The Crap. (Die ik niet zelf heb bedacht.) En als het me beter uitkomt, Personal Ass-kicker.

Ga nu niet keihard lopen verzinnen, want dan kom je nergens. Zet de intentie en vertrouw erop dat de juiste naam vanzelf op je pad komt. Dat gaat net als met echte liefde. Dat vóel je.

Zelf heb ik wel behoefte aan kaders. Als ik alles kan kiezen, krijg ik keuzestress en doe ik niks meer. Daarvoor heb ik mijn filosofie Cut The Crap. Alles komt daarop terug. Het is mijn kapstok, mijn paraplu, mijn basis. Ik kan alsnog alles doen wat ik wil, maar dan vanuit een bepaalde visie die wél helder is voor anderen.

Ook die hoef je niet te bedenken. Hij is er al. Geef jezelf de ruimte om die naar de oppervlakte te laten drijven. Er komt een moment dat alle puzzelstukjes in elkaar vallen.