Hoe voorkom je dat je je laat meeslepen door je gedachten?

Loop je weleens vast in je gedachten? Begint het met één beeld? Zie je vervolgens de hele trein met je levensverhaal voorbijkomen?

Ik voel me het afgelopen anderhalf jaar nogal eens overweldigd door mijn gedachten. Ik kan ineens uren piekeren. Daarvoor had ik daar geen last van. Het verschil? Ik ben me er ineens bewust van dat ze er zijn. Eerder lette ik er niet eens op. 

Maar afgelopen week had ik een sessie paardencoaching. Bijzonder om mee te maken. Coach Nina gaf me wat interessante beelden mee over gedachten. 

Bijvoorbeeld dat onderzoek heeft aangetoond dat je brein altijd bezig is met gedachten. Die stroom kun je dus niet stoppen, al zou je het willen. (Tenzij je een zenmaster bent natuurlijk, but who are we kidding?) Ze staan dus altijd aan. Ze zijn er continu. De vraag is: hoeveel aandacht besteed je eraan? 

Vergelijk het met een enge film, zoals The Blair Witch Project. (Ook deze is van Nina.) Je bent alleen thuis. 's Avonds laat. Pikkedonker. Je zit op de bank onder je deken. Geen lichten aan. Alle geluiden uit. Alleen je tv is aan.

Ja, dan is zo'n film best eng. Ik spring dan diezelfde avond op mijn bed, bang voor de monsters eronder. Ik durf niet meer achter de gordijnen of in de douche te kijken, want er zou zomaar iemand kunnen zitten.

Maar wat als je diezelfde film op hebt staan op een zondagmiddag. Tijdens je verjaardag. Het is licht buiten en binnen. Er lopen continu mensen in en uit. Je bent bezig met bijkletsen en uitdelen van eten en drinken. Wat voor impact heeft de film dan?

Weinig waarschijnlijk. Zo werkt het ook met je gedachten. Hoe meer je erop focust, hoe meer impact ze hebben. Focus je op iets anders, dan krijgen je gedachten geen aandacht. Dan zijn ze alleen maar achtergrondgeluid. 

Dat was voor mij wel even een andere manier om ernaar te kijken. Ik voel al verschil in hoe ik omga met mijn gedachten. Hoe pijnlijk ze ook zijn. Ik herken ze nu. "Ah, dit riedeltje hebben we al gehad." Ik hoef er niks van te vinden. Ik hoef er niet in mee te gaan. 

Ik verander de focus van de film in een pikdonkere kamer naar een ruimte waarin van alles gebeurt. Niet meer in mijn hoofd, maar in mijn omgeving. In het nu.

En... rust. 

Ik ben niet genezen, maar heb wel wat geleerd. Ik kijk 's avonds geen thrillers meer.