De lat hoeft niet zo fucking hoog te liggen

Ik heb al zó vaak geprobeerd om gezonder te leven. En dan niet een beetje. Nee, dan moet het ook meteen goed. Volledig. Perfect. 

Alles moet anders. Alle chocolade uit huis. Niks meer erin. Geen suiker meer. Elke dag zoveel mogelijk groenten en fruit. Liefst zo weinig mogelijk vlees. En sporten. Drie keer per week. Vijf keer als het even kan. Gaan, gaan, gaan!

Dat begint met volle moed. Maar na een tijdje verlang ik naar lekker eten. Naar genieten. Ik hou ontzettend van groenten, maar dat wordt een ander verhaal als ik gezond móet eten. Zelfs van mezelf. Dan smaakt ineens niks meer. Ugh.

Met een lang gezicht trek ik mijn sportkleding aan en sleep mezelf naar de sportschool. Ik heb hier zó geen zin in. En dit moet ik vijf keer doen? Nee, minimaal drie keer heb ik gezegd. Maar ja, vijf keer is best haalbaar, dus dat moet lukken.

Ik ben op een verjaardag. Of ik een taartje wil? Um, ja, dit heb ik wel verdiend toch na zo goed voor mezelf zorgen? Eentje dan. Dit is heerlijk, maar ik had mezelf beloofd dat ik geen suiker zou eten. Had ik dit nou wel moeten doen? Shit, nee, beter van niet. Chips of tafel. Nu is m'n dag toch al fucked. Ik vreet.

Vandaag sport ik extra hard, want gisteren heb ik gezondigd. Ok, back on track. 

Dan heb ik een drukke week. Sporten lukt even niet. Ik zie hier geen gezond eten. Dan maar pizza.

I'm screwed.

Herkenbaar?

Waar zijn we in hemelsnaam mee bezig? Waarom leggen we de lat zo hoog? Om er makkelijk onderdoor te kunnen lopen? Waarom moet het meteen groots en rigoureus? 

Alles of niets. Anders zijn we niet goed genoeg. 

Niet alles hoeft cold turkey. Het kan ook met achterlijk kleine stappen. Zo belachelijk dat je denkt: waar gáát dit over? 

Tim Ferriss sprak in zijn podcast over hoe hij zichzelf aanleerde om dagelijks te flossen. Zo'n gewoonte die we allemaal vinden dat we moeten doen, maar ja, het is zo'n gedoe. Hij begon met drie tanden te flossen. Huh? Drie tanden? Maar zodra je dat gedaan hebt, voelt het zo raar dat je er maar drie doet. Dan doe je de rest ook wel.

Zo vertelde iemand mij pas dat hij sterker wilde worden en daarom elke ochtend begon met drie push-ups. Meer lukte nog niet. Elke week deed hij er een paar meer. Nu, weken later, kan hij er vijfentwintig. Hij voelt zichzelf sterker worden. Dat was ook zijn doel.

Hoe je bij je doel komt bepaal je zelf. Je hebt er niks aan om drie keer in de week krachtsessies te doen van een uur als je nu al niet weet of je dat vol kunt houden. Begin eerst maar eens met het opbouwen van een routine. Zorg dat het een gewoonte wordt.

Zo ben ik begonnen met vijf sit-ups op een dag. That's it. Daar heb ik altijd tijd voor. Geen smoesjes. De week erna tien. Dan vijftien. Als ik er meer wil doen, doe ik er meer. Maar het hoeft niet.  

Hoe hoog leg jij de lat? Kun je de lat ook gebruiken om een eerste trede te bouwen?