Mannen antwoorden: wat betekent mannelijkheid voor jou?

Mannen zijn fantastisch. Ik hou van mannen. En ze zitten echt niet zo eenvoudig in elkaar als wij denken. Ook zij hebben hun issues, vragen, twijfels, gedachten en gedoe. Hoeveel weet jij eigenlijk over mannen?

Ik dacht dat mannelijkheid betekende: een baard, een grote vent, brede schouders, sterk, stoer. Maar ik werd op mijn vingers getikt door mijn Facebook-vrienden: "Patty, dat is jouw ideale man." Hm. 

Ik had dus allerlei vooropgezette ideeën. Maar dat is mijn mening, op basis van mijn achtergrond, leeftijd, opvoeding, omgeving, vrienden. Gelukkig worden mijn meningen regelmatig onderuitgehaald. En ik ben niet bang om zelf op zoek te gaan naar andere ideeën.

Wat is mannelijkheid dan wel? Ik vroeg het mannen zelf. In mijn eigen omgeving. Mannen die stuk voor stuk lief én stoer zijn. Ik genoot van hun openhartige antwoorden. En dit is nog maar het begin. Ik presenteer met alle liefde: de eerste aflevering van 'Mannen antwoorden' n.a.v. mijn blogpost Een ode aan mannen.

 

Stevig geknuffeld worden zonder meteen aan seks te denken

"Staand plassen, dat is het eerste wat me te binnen schiet. 
Altijd naar vrouwen moeten kijken, ook al wil je het niet….fijn zo’n voorgeprogrammeerd DNA. 
Pas een probleem zien, als je er één hebt. 
Dingen vergeten die vroeger, of vorige week zijn voorgevallen, altijd fijn als er mensen zijn die dat wel nog weten.  
Over het algemeen qua spiersterkte, sterker zijn dan een vrouw.
Baardgroei hebben en een lagere stem.

Maar verder stopt het daar bij mij wat betreft het stuk mannelijkheid. Soms denk Ik dat ik iets te zeer vrouw ben.  Het zal wel liggen aan mijn opleidingen die ik heb gevolgd. Eerst in de zorg en later als docent zorg. Ik zelf vind het veel te leuk om het rollenpatronen van vroeger op zijn kop te zetten. Waarom kan een man niet lief zijn? Waarom zou een man niet voor kinderen kunnen zorgen? Waarom kan een man het huishouden niet doen? Heel leuk voor de klas, de gemiddelde leerling denkt dat ik homoseksueel ben, omdat ik kan wassen, strijken, poetsen, opmaken, haren knippen enz.

Een uitspraak waar ik moeite mee heb: mannen moeten sterk zijn…pfffff…. Wie dat ooit verzonnen heeft?? Misschien in de tijd dat we met de knuppel achter het wild aan liepen, maar nu toch niet meer. De tijd dat de man de centen verdiende en de vrouw het aanrecht had is voorbij. Ik vind het heerlijk om stevig geknuffeld te worden en een aai over mijn bol te krijgen en dan zonder meteen aan seks te hoeven denken. Een man mag toch gevoelig zijn tegenwoordig? 

Het huishouden en de kinderen opvoeden doe je toch in het beste geval samen. Het gaat er toch om dat je laat zien dat je om je naaste geeft en je openstelt voor een ander, meedenkt en samen zorgt."

Davey, 35

 

Lopen op het ritme van mijn eigen beat

"Als ik aan mannelijkheid denk, dan denk ik aan de verwachting, de rol die er verbonden ligt aan het man zijn. Ik ben in alle eerlijkheid ook op zoek naar wat een man mannelijk maakt. Is het stoer zijn? Heldhaftig zijn? Een baard hebben? De leiding hebben? Domineren? Of niet meer dan een houding die van ons verlangd wordt? Ik heb een piemel, ik val op vrouwen, dus ik ben een man… That’s it!

Ik ben man, maar het voelt alsof het stereotype man (dat daaromheen gebouwd is) absoluut NIET bij mij past. Ik zou mij daar niet eens mee kunnen identificeren. Ik ben Stefan en ik heb mijn persoonlijkheid en karakter. Ik heb verlangens en doe mijn uiterste best om deze met volharding te manifesteren. Ik loop op het ritme van mijn eigen beat, no matter what. Ik heb hard gewerkt om te ontdekken wat en waar ik zelf naartoe wil, niet wat er van mij als man verwacht wordt. Misschien is het rebelleren tegen deze verwachting wel wat mij mannelijk maakt. 

Een man mag niet huilen… Ik huil wanneer er tranen komen en het maakt mij niet uit waar en in welke context. Ik ben zelf sensitief en maak geen geheim van wat ik voel. Ik ben zachtaardig, zelfbewust en ben oprecht geïnteresseerd in iemands verhaal. Ik voel mee en vertrouw op mijn intuïtie. Men heeft mij vaak het label ‘homoseksueel’ opgeplakt, omdat deze aspecten meer bij een vrouw passen en een vrouwelijke man is al snel homoseksueel. Ik vind dit overigens niet erg hoor. Sterker nog ik begrijp de verwarring, want menig mens bouwt al heel snel een kader om iemand heen. Ondanks dit alles heb ik mij nog nooit niet-mannelijk gevoeld."
Stefan, 39

 

Aanwezig, Acceptatie, Actie

"Het is zaterdagochtend. 16 januari, ijskoud is het buiten. Ik loop daar halfnaakt, duik het vrieswater in en brul als een echte tarzan. Het hele dorp is wakker en ik trek mijn berenvel weer aan. Arrrrr. Ik ben een man. Zo dacht ik over mannelijkheid, stoer, sterk, oer, baard, dominant, maar het blijkt allemaal niet waar te zijn. Echte mannelijkheid is eigenlijk echte menselijkheid en dat kan ik omschrijven in drie woorden: Aanwezig, Acceptatie, Actie. AAA. Klinkt als een batterij en het klopt want het is energie. 

Aanwezig is aandacht. Wat is er gaande? Wat is er levend? Niet in mijn omgeving, maar letterlijk in mijn lichaam. Niet in mijn denken, maar in mijn lichaam. Voel ik mijn handen tintelen. Voel ik dat mijn buik 37 graden Celcius is. Voel ik de stroming in mijn buik. Voel ik de ruimte in mijn schouders. Voel ik de levensenergie in mijn armen. Voel ik de emoties in mijn keel en gezicht. Aanwezig zijn. Voel ik de borstel als ik tandenpoets, voel ik de druppels water als ik sta te douchen, hoor ik het geluid als ik muziek hoor. 

Dit klinkt echt heel corny, whoo-whoo-stijl, maar wat er is, is er. En ik moet die shit ownen. Het is mijn verantwoordelijkheid om het te accepteren. En dat is waar de echte mannelijkheid komt kijken. Dat wat er aanwezig is ook volledig te accepteren. Is er verdriet, dan is het aan mij om dat te voelen en uiten. Dan zit ik in een hoekje of staan er tranen in mijn ogen. Voel ik boosheid of frustratie dan schreeuw ik het eruit of zeg ik dat. Voel ik enthousiasme, dan lach ik. Onderdrukken..... Dat is wat ik deed. Maar dat is nep. Dat is walk-away-from-your-shit. Dat is niet echt. Dat is doen alsof je stoer bent, alsof je sterk bent, dat je onaantastbaar bent. Maar je bent een klein kind. Het is je eigen poep oprapen en die weggooien. 

En dat is actie! Er fucking iets mee doen. Actie, handelen, daadkracht, dat is mannelijk. Arrrr. Dat kent iedereen als mannelijk. Maar zonder aanwezigheid en acceptatie is het een lege drol. Zo'n plastic namaakding, wat je koopt in een speelgoedwinkel. Echte mannelijkheid betekent leiderschap nemen. Fysiek bezig zijn. Veranderen als je iets wil. Kijken naar wat je wel wil in plaats van gaan zeuren over wat er niet goed gaat. Verantwoordelijkheid nemen en daarnaar handelen. Klein beginnen en het niet perfect willen doen. En dat betekent vooral fysiek iets doen en minder met je denken. Hoe meer ik denk, hoe minder man ik me voel."
Bas, 32

 

Mijn liefje voeden met een zelfgevangen en op houtvuur geroosterde konijnenbout

"Het is bijna vanzelfsprekend voor vrouwen om te weten wat vrouwelijkheid is. Zelfs ík begrijp wat vrouwelijkheid is. (Een heel klein beetje, maar toch.) Maar waarom betekent mannelijkheid voor mij niet veel meer dan bier-drinken-met-vrienden? 

Bestaat mannelijkheid als iets dat vergelijkbaar is met vrouwelijkheid? Wat betekent man-zijn voor mij, en kan ik er iets mee? 

Dat begon ik me iets meer dan een jaar geleden af te vragen. Ik was op dat moment met gierende banden mijn midlife-crisis in gescheurd en had een heel bijzonder meisje ontmoet. Een puur gevoel van zelfvertrouwen overspoelde me. Niet als gedrag, maar als iets dat van binnenuit kwam. Het borrelde in me op en ik voelde me er lekker door.

Het zorgde voor een zelfverzekerdheid waarmee ik makkelijker bij ingewikkelde gevoelens kon en ze sneller kon uiten. Ironisch eigenlijk, dat ik door mijn mannelijkheid te omarmen veel beter met mijn gevoelens om kon gaan.

Het accepteren van mijn mannelijkheid verbreedde ook het spectrum van onze relatie. We zijn óók de ‘gevoelige man’ en de ‘geëmancipeerde vrouw’, maar mijn mannelijkheid en haar vrouwelijkheid maken dat we niet enkel gelijken zijn. Ik voel de drang om haar te borgen en het voelt goed als ze die geborgenheid aanneemt. 

Er komt soms een oerkracht in me los als ik mijn mannelijkheid toelaat. Een pure seksuele energie die een veroveraar van me maakt. Als ik die oerkracht kan laten gelden, voel ik me onoverwinnelijk.

Het idee om mijn liefje te voeden met een zelfgevangen en op houtvuur geroosterde konijnenbout klinkt als het ultieme cliché van een lumbersexual, maar het maakt dat ik me mannelijk voel.

Dat is mannelijkheid voor mij. Zelfvertrouwen, zorgzaamheid en trots. Volledige openheid naar mijn eigen gevoelens en complete verantwoording voor al mijn acties."
Frank, 44

 

Een basgitaar, een hele lage lange oerschreeuw, een bijna unstoppable force

"Van jongs af aan was ik nooit echt typisch 'mannelijk', of 'jongensachtig'. Toen ik ongeveer 6 jaar was had ik een ring met een lieveheersbeestje, mijn favoriete ring, die ik een periode lang heel intensief rond m'n ringvinger droeg, ondanks dat ik daardoor een beetje raar werd aangekeken op het grasveld.

Toen ik 10 was zei een oud oom tegen mij: "wat heb jij een meisjesknieën!" In verwarring keek ik naar beneden, want ik dacht dat mijn knieën er toch best normaal uitzagen. Gewoon, zoals knieën zijn. Tot hij zich verduidelijkte: "er zitten helemaal geen krassen op ofzo! Val je nooit?"

En toen ik 12 was ging ik dansen, op ballet, want m'n zus deed dat, en ik vond het leuk! Maar het was wel duidelijk dat dat ook niet echt mannelijk gedrag was, dus vertelde ik het maar niet aan m'n klasgenootjes. 

Ik was nooit stoer, of cool, of heel populair bij de meisjes. Ik was een zachtaardig jongetje, rustig, een beetje onzeker misschien. 

Dus dat wat typisch mannelijk zou moeten zijn, is het niet voor mij. Maar wat dan wel? Wat is nou echt ontwijfelbaar mannelijk? Ongeacht cultuur en achtergrond?

Dit wordt misschien een beetje abstract, maar uiteindelijk komt het bij mij neer op een bepaalde manier van zijn, een soort energie die eigenlijk nog niet eens specifiek alleen bij mannen voorkomt en die vrouwen net zo goed kunnen hebben. Maar die ik ervaar als 'mannelijk'.

En die voelt als langzaam bewegende lava. Een basgitaar, een hele lage lange oerschreeuw, een bijna unstoppable force. Rustig, zonder haast, stabiel bewegend en omarmend.

Ik het nog het beste uitleggen aan de hand van een muziekstuk gecomponeerd door Arvo Pärt: De Profundis (Out of the deep). Dit is hoe mannelijkheid voelt voor mij."
Man, 31

 

Een samenspel tussen mijn meisje en mij

"Ik voel me vooral heel mannelijk als ik voor mijn meisje kan zorgen. Zorgen in de breedste zin van het woord, dat kan dus heel divers zijn en dat gevoel kan op allerlei momenten omhoog bubbelen. Als ze schokkend klaarkomt, als ik boven op d'r lig en ze pakt mijn biceps vast, als ze helemaal in me kruipt als we knuffelen, dat ze in m'n kont knijpt op gekke momenten, dat we samen liggen te slapen en dat ik haar lichaam tegen me aan voel, maar ook als ik voor haar zorg als ze even niet lekker is.

Voor haar providen vind ik belangrijk en ook daar voel ik me mannelijker door, dingen als voor haar koken, de rekening betalen in het restaurant, maar ook iets speciaals voor haar kopen kan dat gevoel versterken. Heel ouderwets misschien maar een gentleman zijn voelt goed.

Mannelijkheid is niet alleen iets van mij, maar is een samenspel tussen mijn meisje en mij. Zij zorgt ervoor dat ik me zo voel. Ze geeft me de ruimte om me zo te laten voelen. Ik voel me sterker, krachtiger, begeerder, geliefder. Die ruimte is belangrijk. Ik moet haar in haar waarde, vrouwelijkheid, laten. Zij mij in de mijne. Vrouwen doen dat te weinig, veel mannen worden in mijn ogen kort gehouden of moeten zich maar aanpassen aan de vrouw. 

In mijn ogen heeft mannelijkheid niets te maken met machogedrag, autoriteit of succes te maken. Hoewel het alfamannetje uithangen er ook voor kan zorgen dat dat gevoel een boost krijgt."
Han, 31

 

De jager en verzamelaar

"Mannelijkheid. Ik denk dan gelijk aan twee tegenovergestelden. Mannelijk als tegenovergestelde van vrouwelijk. En mannelijk als tegenovergestelde van jongensachtig of onvolwassen. Ik geloof dat ik het ook koppel aan vaderschap, en al wat daarbij komt kijken. De buitenwacht. De jager en verzamelaar. Die zorgt dat er voldoende van alles op voorraad is. Die nieuwe impulsen aanlevert, onderzoekt en aanwijst waar het veilige gebied is, waar de grens, en wat de regels in de verdere buitenwereld zijn. Komt voor zichzelf op en leert anderen dat ook te doen. Minder emotioneel dan de vrouw, berekenbaarder. 

Voorspelbaarder ook. Introverter. Zorgt voor de grondtoon, niet per se voor de melodie."
Bart, 36

 

Een onzichtbare laag om haar te beschermen

"Mannelijkheid is bier drinken en kut roepen. Naja, het is OOK bier drinken en kut roepen. Soms moet mannen gewoon even lekker mannen zijn. Dat hebben we allemaal nodig. En dat betekent heel cliché scheten laten, het op soms ongepaste (maar niet hoorbare) toon hebben over wildvreemde vrouwen die langs het terras lopen en tot laat met vrienden in de kroeg zitten (en de volgende dag klagen over de kater).

Maar mannelijkheid betekent voor mij veel meer. Je mannelijkheid tonen is voor mij een way of life. Het heeft te maken met verantwoordelijkheid. Als man voel ik me verantwoordelijk voor de vrouw(en) in mijn leven. Ik ben vorig jaar getrouwd en sinds we samen zijn voel ik me verantwoordelijk om een goede caretaker te zijn. 

Het is een beetje een cliché maar wel eentje waar ik me heerlijk bij voel. Ik hou altijd een vinger aan de pols. Hou in de gaten of het goed gaat met K. Zowel fysiek als mentaal. Als ze het moeilijk heeft probeer ik haar te steunen. Met raad als dat helpt, en met daden als ik problemen uit de weg kan ruimen.

Lang niet altijd gaat dat zitten in de grote ‘zware’ onderwerpen in het leven. Regelmatig een deur voor d’r openhouden, een bosje bloemen meenemen naar huis. Kleine dingen die haar het gevoel geven dat er voor haar gezorgd wordt. Dat ik er ben als onzichtbare laag om haar te beschermen. 

En dat heeft echt niks te maken met het feit dat ze niet voor zichzelf kan zorgen. Als het nodig is kan zij feller en gemener zijn dan ik zou kunnen. Maar het draait om verwachtingen. En mijn wens dat zij het gevoel heeft dat ik er altijd en overal ben als dat nodig is.

Mannelijkheid betekent voor mij zorgen dat er balans is tussen datgeen we vaak zien als ‘vrouwelijkheid’ en wat ik in kan inbrengen. En natuurlijk mijn baard, het uiterlijke kenmerk van mijn mannelijkheid."
Bas, 35