Hoe je 99% van alle gedoe in je leven kan voorkomen (eigenlijk 100%, maar dat klinkt zo ongeloofwaardig)

Je verdient niet genoeg. Je beweegt niet genoeg. Je zou meer moeten doen aan marketing. Je zou vaker samen moeten zijn met je kinderen. Je moet niet zo vaak boos worden op je partner om niks.

My oh my. Niets is goed genoeg in onze ogen. Anderen doen het verkeerd. De wereld klopt niet. Wij kunnen altijd beter.

We zijn de hele fucking dag door bezig met oordelen. Het liefst over anderen, maar dat leidt alleen maar af, want eigenlijk gaat het over onszelf. Alles vanuit de gedachte 'ik ben niet goed genoeg'. 

Zo leef ik ook al 33 jaar. Maar in de afgelopen paar weken zit ik in een shift. Ik besef nu dat geen enkele gedachte waar is. Per definitie. Want het zit alleen in mijn hoofd. Het is niet de realiteit. En zelfs als ik dénk dat het feitelijk wel zo is, is het alleen dat: denken, mijn gedachten. Het is hoe ik naar de wereld kijk. En dat betekent dat het niet waar is, het is niet de absolute waarheid.

Nog rustgevender is dus dat ik niets hóef met al die gedachten. Ik heb zoveel gedoe gehad met mezelf en anderen, omdat ik mijn gedachten geloofde. En dus dacht dat ik er iets mee moest. Ik moest voor mezelf opkomen, de strijd aangaan, het 'probleem' oplossen. Maar zelden leidde dat tot rust in mezelf.

Ik begin nu te zien wat we elkaar aandoen in de wereld. En daarmee nooit de ander, maar altijd onszelf. We worden boos op iemand omdat ze niet doen wat wij willen of omdat ze iets doen wat we juist niet willen. We worden verdrietig omdat we iets willen maar niet krijgen of omdat we iets hebben gekregen wat we niet willen.

We zijn dus continu aan het lijden. Het leven is nooit zoals het zou moeten zijn. Terwijl het leven precies is zoals het nu moet zijn. Dat kan niet anders, want het verleden is al geweest, dus dat bestaat alleen nog in onze gedachten. En de toekomst is er nog niet, want ook die bestaat alleen in onze gedachten. En al die gedachten zijn dus niet waar. 

'If you want to experience fear, go live in the future. If you want to feel depressed, go live in the past.' - Byron Katie

We zijn zo bezig met strijden tegen onze gedachten, onze gevoelens en onze huidige situatie, dat we vergeten te léven in het nu. Terwijl dat alles is wat we kunnen doen. We hoeven alleen maar te zijn.

Voor mij als minimalist voelt dat zó lekker. Omdat het leven dus nóg eenvoudiger blijkt te zijn dan ik dacht. Waar maak ik me toch altijd zo druk om? Waarom ben ik toch altijd zo aan het rennen en haasten? Waarom denk ik dat ik alleen gelukkig kan zijn als de situatie is zoals ik wil dat hij is? Om vervolgens weer naar het volgende te streven.

Dat ogenschijnlijke geluk is altijd tijdelijk. Ik kan alleen tevreden zijn met wat ik nu heb. Geluk is ook een streven. Als we dat niet hebben, zijn we weer ongelukkig. 

Wat houden we onszelf toch voor de gek. Wat hou ik mezelf toch voor de gek. Ik kan er gelukkig om lachen. Ik hoef er namelijk niet over te oordelen. Af en toe doe ik dat, maar dan realiseer ik me weer dat het maar gedachten zijn.

Wil je hier dieper induiken? Mijn wereld is opengegaan toen ik het boek las van Eckhart Tolle, Een nieuwe aarde (affiliate link).