Waarom zou je twijfelen aan je eigen workshop?

FOTO: Jacob Jan Voerman

FOTO: Jacob Jan Voerman

Gisteren gaf ik weer mijn workshop Cut The Crap, bij MNL15. Verschillende bekenden zaten in de zaal, waaronder Bruno. Hij was 5 jaar geleden bij mijn allereerste workshop. 'Versimpelen begint bij je huis' bij CoworkCompany Leiden. (Ik hield het goed bij toen: 14 oktober 2010.)

Ineens ging ik terug naar dat moment. Ik had mijn workshop volledig uitgeschreven in een Excel-document. Minuut tot minuut. Elke opdracht en wat ik ging zeggen tot in detail. Ik wilde niks vergeten. Alles uitgeprint meegenomen. Dagenlang voorbereid. Uitgebreid aantekeningen erbij gezet. Last minute verbeteringen aanbrengen.

Ik was doodnerveus.

Wat is er veel gebeurd in 5 jaar tijd. Zakelijk en privé.

Ik ben verhuisd van Dordrecht naar Amsterdam naar New York naar Rotterdam. Relatie verbroken. Van samenwonend naar alleenwonend. Van geen idee wat ik aan het doen was naar heel duidelijk weten wat ik wil, waar ik het voor doe, hoe ik mensen kan helpen, wat werkt en welke waarde ik toevoeg.

Voor mijn workshops bereid ik me inmiddels niet meer voor. Omdat ik zenuwachtig word van 'scripts'. Ik heb vrijheid nodig. Lekker kunnen improviseren. Doen wat nodig is op dat moment en niet omdat mijn planning me dat voorschrijft.

Hoe voelde ik me? Toch weer een beetje zenuwachtig, want Marcoen zat ook in de zaal. Die doet dit werk al 100 jaar. En even ging ik weer terug: "Shit. Is dit wel goed genoeg? Had ik me deze keer wél moeten voorbereiden? Had ik oefeningen op moeten schrijven? Krijg ik het uur wel vol? Zullen ze vragen hebben? Kunnen ze hier iets mee?"

Gekkigheid. Niet iedereen zal er iets mee kunnen. En ik weet inmiddels dat dat niet hoeft. Mijn workshop is niet voor iedereen. Mijn werk is niet voor iedereen. Ik ben niet voor iedereen.

Gelukkig maar.

Bij die eerste workshops dacht ik altijd: mensen moeten hier iets mee. Ik wil dat ze in actie komen. Nú.

Inmiddels weet ik ook dat dat niet hoeft. Na afloop kreeg ik van enkele deelnemers te horen "Inspirerend. Ik ben aan het denken gezet."

Mooi. Dat is alles wat ik van je kan vragen.