Waarom moet elke uitdaging groter zijn dan de vorige?

We maken onszelf gek. En elkaar. 

In maart startte ik met een businesscoach aan een traject van vier maanden. Superwaardevolle tips die ik allemaal toepaste. Het ging zo hard in april dat ik een doel stelde: ik verdien deze maand € 10.000. Tot mijn verbazing lukte dat ook nog.

Ik deelde mijn succes met mijn coach en de groep. "Wow! Fantastisch! En, wat wordt het komende maand?" Ik dacht alleen maar: "Hoezo? Ik heb nu bewezen dat ik het kan. Klaar."

Mijn coach knipperde met haar ogen. Zij is van het type 'doel 1 is gelukt, eens kijken of me dit nog eens lukt, maar dan beter'.

Ik besefte op dat moment dat ik die competitiedrang niet heb. Niet met anderen en niet met mezelf. 

Ik ben ook niet van het harde werken. Ik ben eigenlijk heel lui. Dat is juist een handige eigenschap, want bij alles wat ik doe bedenk ik: "hoe kan ik dit nóg eenvoudiger / sneller / slimmer voor elkaar krijgen?" Dat is ook nog eens mijn werk geworden. 

Dit is waarom ik mezelf nooit businesscoach noem en niet wil promoten hoe je meer dan een ton per jaar verdient. Ik ben daar helemaal niet mee bezig. Ik wil vrijheid en dingen doen waar ik blij van word. Ja, daar heb je geld voor nodig, maar niet elke maand meer dan de vorige.

Het festival dat ik nu organiseer loopt als een trein. Ik heb meer dan 50 mensen geregeld die een sessie geven en meer dan 200 tickets verkocht. Maar voor mij is het geen uitdaging. Iets organiseren gaat me natuurlijk af. Ik vind het vooral tof om te doen en krijg er reteveel energie van.

Het hóeft ook geen uitdaging te zijn. Ik heb bijna al mijn vrienden bij elkaar op één plek in één dag. Dat zijn herinneringen for a lifetime. Nu al.

Er zijn ook mensen die zich 'afmelden' met "volgende keer ben ik er wel bij". Er komt geen volgende keer. Ik voel die drang niet om dit nog een keer te doen. Dan wordt het een trucje. Dan ontstaat het vanuit de intentie om te overtreffen in plaats van zoveel mooie mensen bij elkaar te krijgen.

Shit doen lukt me dus heel goed, maar weet je wat ik pas écht een uitdaging vind? Om mijn leven te stabiliseren. Rust te vinden. Stilte. Alles even z'n gang te laten gaan. Om eens niet te pushen. Dingen te laten. Tien minuten te mediteren. Projecten eenvoudig houden. (Niet: "Dit is een waanzinnig plan en het wordt zó groot en ik ga het vier keer per jaar doen!" Wel: "Laat ik dit eerst eens een keer proberen, daarna zien we wel verder.")

Laat ik daar eerst eens op focussen.

We hebben allemaal onze eigen uitdagingen. Het hoeft niet altijd groot, groter, grootst.